Ζευγάρια στη Σκωτία που αντιμετωπίζουν προβλήματα υπογονιμότητας και χρειάζεται να κάνουν εξωσωματική με τη χρήση σπέρματος δότη, ταξιδεύουν στο εξωτερικό, καθώς δεν υπάρχουν αρκετοί δότες σπέρματος στη χώρα τους. Το ίδιο και μοναχικές γυναίκες.
Σύμφωνα με το STV News, είναι αυξανόμενος ο αριθμός τόσο σε μοναχικές γυναίκες που θέλουν να αποκτήσουν παιδί, όσο και σε ζευγάρια που ταξιδεύουν σε χώρες όπως η Δανία και η Ελλάδα για θεραπεία εξωσωματικής γονιμοποίησης, καθώς οι κλινικές γονιμότητας της Σκωτίας αντιμετωπίζουν έλλειψη σπέρματος.
Οι κλινικές στη Σκωτία παροτρύνουν άνδρες δότες να εμφανιστούν για να καλύψουν τη ζήτηση, αλλά μετά την πανδημία COVID-19 η διάθεση για δωρεά σπέρματος μειώθηκε σημαντικά. Αυτή την στιγμή επομένως αντιμετωπίζουν σοβαρές ελλείψεις σε διαθέσιμο σπέρμα δοτών.
Το παράδειγμα της Φιόνα
Μια γυναίκα που αποφάσισε να πορευτεί μόνη της στο ταξίδι της μητρότητας είναι η Φιόνα, η οποία επισκέφτηκε την Ελλάδα πρόσφατα για να πραγματοποιήσει το όνειρό της να αποκτήσει παιδί.
Η 36χρονη είναι αυτή τη στιγμή μαμά της εννιάχρονης Maura.
Όπως η ίδια δήλωσε: «Μπορεί κάποτε να συναντήσω κάποιον και μπορεί να είναι σύντροφος ζωής για εμένα. Τα χρονικά μου όρια όμως για να γίνω μητέρα είχαν στενέψει, οπότε πήρα την απόφαση να προχωρήσω μόνη μου εφόσον δεν είχα βρει τον κατάλληλο σύντροφο για πατέρα του παιδιού μου. Το κατάλαβα ότι ο χρόνος μου τελείωνε. Προσπάθησα πρώτα με έναν γνωστό δότη, αλλά το εγχείρημα δεν πέτυχε. Κράτησα ανοιχτή την επιλογή της εξωσωματικής γονιμοποίησης, όμως στη Σκωτία δεν ήμουν κατάλληλη υποψήφια για θεραπεία εξωσωματικής γονιμοποίησης που χρηματοδοτείται από το NHS, καθώς ήμουν ανύπαντρη γυναίκα».
Αφού η Φιόνα επισκέφτηκε γύρω στις δέκα κλινικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στη Σκωτία, εκτίμησε ότι τα χρήματά της ήταν καλύτερο να δαπανηθούν στο εξωτερικό. Έτσι επισκέφτηκε την Ελλάδα και έκανε εξωσωματική σε ελληνικό κέντρο υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, χρησιμοποιώντας σπέρμα από έναν Δανό δότη.
«Στην Ελλάδα μου πρόσφεραν μεγαλύτερη πρακτική και συναισθηματική υποστήριξη από ότι στις κλινικές στη Σκωτία, όπου οι επιλογές στις τράπεζες σπέρματος ήταν περιορισμένες. Επίσης οι τιμές ήταν πιο φιλικές από ότι στη Σκωτία. Ήμουν τυχερή που χρειάστηκα μόνο έναν γύρο εξωσωματικής γονιμοποίησης και μία εμβρυμεταφορά για να τα καταφέρω να αποκτήσω παιδί. Αυτή τη στιγμή είμαι μια ανύπαντρη μητέρα ενός κοριτσιού, αλλά αναμφισβήτητα μια ευτυχισμένη μητέρα».
